The
Procise Protein Sekanslama Sistemi protein/peptidlerin N-terminal
amino asitlerini sırasıyla keserek, oluşan fenilthiohyantoin (PTH)
bağlı amino acid kökünü analiz eder.
Procise sisteminde kullanılan kimyasal proses, 1950
yılında P. Edman tarafından geliştirilen protein ve peptitlerin
aşamalı olarak bozunmasına dayalı teknikden türetilmiştir. Edman
Degradasyon Tekniğinde, bir proteinin amino ucu spesifik olarak
phenylisothiocyanate (PITC) ile reaksiyona girer.
Procise Protein Sekanslama Sistemi Edman Degredasyonu
Tekniğini ve PTH- amino asit analizini tamamıyla otomatik hale getirmiştir.
Sistem HPLC ayırma, veri sayısallaştırılması, ve protein sekanslama
raporu işlemlerinin tümünde tam otomasyon sağlar.
Örnek, sekanslama işlemi süresince sıcaklık kontrollü
bir cam reaksiyon kabı içerisinde kalır. Her bozunma reaksiyonu
sonunda, uçta bulunan amino asit anilinothiazolinone (ATZ) türevi
olarak ayrılır. Daha sonra bu anilinothiazolinone (ATZ) türevi,
daha kararlı bir forma, phenylthiohydantoin-amino acid (PTH-AA),
dönüştürülmek üzere reaksiyon kabından, ısıtılmış ayrı bir dönüşüm
erlenine aktarılır. Sonrasında PTH-AA dönüşüm erleninden sonra gelen
ayırma ve Procise HPLC sisteminde sayısallaştırma işlemleri için
dönüşüm erleninden enjeksiyon vanasına aktarılır.
PTH bağlı amino asitlerin ayrılması için sıcaklık
kontrollü bir ısıtma bloğu içerisindeki bir ters-faz analitik kolon
kullanılır. Farklı PTH-amino asitlerin kolona olan ilgilerinin farklı
olması nedeniyle, kolondan farklı zamanlarda ayrılırlar.
Tam otomasyon sistemi 7 gün 24 saat çalışma sağlar.
Örnek Özellikleri
Örnekler yalnızca bir protein veya peptid içermelidir.
Örnekler Edman degredasyonunu ve sekanslama işlemini etkileyen
maddeler içermemelidir (tampon, SDS, tuzlar, amino asitler, birincil
aminler ve diğer bulaşıcı maddeler gibi)
Örnekler jelden polyvinylidene difluoride (PVDF) membrana transfer edilerek Coomassie blue,
Ponseau S, or Amido black ile boyanmış şekilde veya solüsyon içerisinde
bulunmalıdır.
PDVF membran üzerindeki örnekler, kontaminasyonu en aza indirmek
için iyi ayrılmış bantlar halinde bulunmalıdır.
Başarılı bir sekanslama için gerekli protein/peptit miktarı,
her sekanslama reaksiyonu başına 20-50 pmol'dur.
Uygulamaları
Dahili sekanslama
Yeni proteinlerin tespiti
Moleküler klonlama için prob tasarımı
Klonların genetik kararlılığının kontrolü
Rekombinant protein ürünlerin uygun işlenmesinin kontrolü